استراحت خوب شب گذشته حسابي سرحالمون آورده بود و حالا صبحونه متنوع هتل مارو کاملا شارژ می کرد. همونطور كه انتظار مي رفت سر ساعت مقرر هم احسن رضا و ساير همسفرهاتو لابي حاضر بودن و اين شد كه بي معطلي راهي اولين مقصد گردشگري آگرا و شايد بهتربگيم هندوستان یعنی بناي زيباي تاج محل شديم.
نزديكي هتلمون به ورودي شرقي تاج محل موجب شد خيلي سريع به اونجا برسيم و ازاینجا به بعد می بایست مسافتي حدود 500 متر رو پياده و يا با ماشين هاي خاص توريستيتا ورودي داخلي طي كنيم. تو اين حين بازار دست فروش هاي سريش كه اصرارداشتن جنساشونوقالب كنن هم داغ بود. البته رضا هم تاكيد كرد كه در هنگام ورود اجازه داخل بردن كيفهاي بزرگ و كوله و ... رو نداريد و به همينخاطر هرچي مي خوايد بخريد بذاريد براي برگشت!
کارگران در حال ترمیم بنا
در طی گذر از مسير نه چندان كوتاه تا ورودي اصلي شاهد همراهی حيوانات نسبتا بيآزاري چون ميمون و شتر بودیم تا سرانجام رسیدیم به محل خريد بليط. اينبار هم رضا براي همه بليط خريد و به ما هم گفت كه اگه مي خوايد خودتون بليط بخريد اماما راستش گفتیم گناه داره جوون مردم وبزار این بار حداقل دلش خوش باشه و در نتیجه با پرداخت نفري 750 روپيه كه قيمت بليطبود اين كار رو به خودش واگذار كرديم. جالب اونكه قيمت بليط براي خود هندي ها بسيارارزونتر و كمتر از 25 روپيه بود! (به این می گن تبعیض نژادی واقعی!!!) البته به همراهبليط نفري يه بطري آب و يه كاور پلاستيكي برای کشیدن روی کفش هم مي دادن و نكته مهم هزينه 25 روپيه اي استفاده از دوربين فيلمبرداريبود. هرچند دوربين عكاسي مجانيه و خوشبختانه ما با همون كل فيلم و عكسمون رو ساپورتكرديم!
اما داستان ساخت تاجمحل- از ویکی پدیا
"داستان عشق «شاهجهان» و «ممتاز محل» بسیار معروف است. شاهجهان و ممتازمحلدر سال ۱۶۱۲ ازدواج کردند و ۱۸ سال با یکدیگر زندگی کردند و ثمره این ازدواج ۱۴ فرزندبود که هفت تن از آنان زنده ماندند و بزرگ شدند. گفتهاند شاه جهان همسرش، ممتاز محلرا بسیار دوست میداشت و در همهٔ سفرها حتی سفرهای جنگی نیز او را به همراه خود میبرد.تقریباً یک سال پس از به سلطنت رسیدن شاه جهان در یکی از این سفرهای جنگی ارجمند بانوکه باردار بود سخت دچار درد و کسالت شد. شاه جهان فوراً خود را به او رساند. ممتازمحل پیش از مرگ از شوهرش خواست که پس از وی زنی نگیرد و برای او آرامگاهی بسازد کهبا آن جاوید بماند. شاهجهان هر دو وصیت را با جان و دل اجرا کرد. نوشتهاند که شدتعلاقه شاهجهان به همسرش چنان بود که تمامی موی سرش طی دو سال سفید شد. "
از اینا که بگذریم این عاشق سینه چاک بعد از دو سال سوگواری با گردآوردن بهترینمعماران اون زمان از ایران و سایر کشورها و تامین مصالح مرغوب که اصلی ترینش فقط برایگنبد بنا 12 هزارتن سنگ مرمر درجه یک بود، عمارت تاج محل رو بنا کرد. حتی روایت شدهبرای زیبایی بیشتر بنا مسیر رودخانه مقدس یامونا رو تغییر داد تا چشم انداز بنا بیشاز پیش رویایی بشه! گفته میشود برای ساخت این بنا بیست هزار کارگر، استادکار، معمار،سنگتراش، نقاش، فلزکار و جواهرتراش بهمدت بیست و دو سال کار کردهاند. البته در موردتعداد سالهای ساخت هم در اینترنت اختلاف نظر وجود داره! در هر صورت روایت ها بین11 تا 22 ساله !
اینم ممتاز محل خانوم که یک پادشاه رو چنان شیفته خودش کرده بود که در تاریخ درمورد عشقشون نوشتن. نسبت به زنهای ناصرالدین شاه خودمون بخوای حساب کنی نسبتاً خوشگلبوده!
البته شاه جهانم بد نبوده!
جالبه بدونید که این ممتاز محل نصب ایرانی داشته البته کل گورکانی ها اینطوری بودن و ظاهراً زبون رسمی دربارشون هم فارسی بوده. توی تزئینات قصرها جابجا شعرهای فارسی می دیدید و اسم بیشتر محلها فارسی بودن.
داستان ساخت تاج محل و اينكه شاه جهان به عشق همسرش خراج هفت سال مملكتش رو صرفاين بناي زيبا كرد رو شرح داديم. اما راستش حالا اين سئوال مطرح مي شد آيا اساسا ساختچنين بنايي ارزش اين كار رو داشت يا نه؟ حداقل تو اون زمان كه پسر شاه جهان (اورنگزیب) به همين بهانه كه پدرش قصد داشت خراج هفت سال مملكت رو براي ساخت يه بناي ديگهشبيه تاج محل اما به رنگ مشكي در طرف مقابل رودخونه يامونا صرف كنه بر پدر شوريد واونو زندوني كرد! اما الان بعد از گذشت سال ها اين سرمايه گذاري عظيم جواب داده و درآمديكه مردم اين شهر و حتي كل هندوستان از بابت اين بناي زيبا كسب مي كنن صدها و بلكه هزارانبرابر اون سرمايه گذاري رو برگردونده! البته 300-400 سال بعد!
حالا تصورش رو كنيد اگه بنايي در اون طرف رود به صورت متقارن و اونم با رنگ مشكيساخته مي شد و این دو بنا با پلی به هم متصل مي شدن تا نشانه پیوند همیشگی بین شاهجهان و همسرش باشه چقدر اين بنا مي تونست زيبا و يونيك تر بشه!!! در این صورت دیگهاین هندی ها دیگه خدا رو بنده نبودن! چون همین الان هم ادعا داشتن تمام اختراعات مهمجهان از کشور اونها شروع شده!
از اینا که بگذریم در سر در ورودي اصلي بايد از گيت امنيتي خاصي عبور كنيد و اينجابود كه متصدي بليطمونو پانچ كرد و احسن رضا بعدش تك تك بليطامونو با وسواس جمع كرد.الله اعلم ما گناهش رو نمي شوريم اما يكي مي گفت دیده که همين بليط ها رو دوباره برايورود به قلعه آگرا داده و ديگه اونجا پول ورودي نداده! اون بنده خدا هم نونش تو همینتخفیفها و پورسانتها بود دیگه مام زیاد گیر ندادیم!
با ورود به بناي اصلي تاج محل از سر در ماسه سنگی اصلي که وارد می شوید به يكبارهابهت اين بناي زيبا در هاله اي از نور با حاشيه ای تاریک شما رو مجذوب می کنه.
مسافت 200 تا 300 متري تا بناي اصلي كه با حوض هاي طراحي شده زيبا تزئين شده فرصتسرگرم كردن هزاران توريست رو در گوشه هاي مختلف بنا فراهم مي كنه تا هركدوم با عكسگرفتن از زاويه هاي مختلف بنا كه در بخش هايي با افتادن تصوير بنا در آب زيبايیش دوچندانهم می شه، ديگه شاهد ازدحام اون همه آدم فقط تو يه نقطه خاص نیستيم.
با رسيدن به بناي اصلي مي بايست كاورهاي كفش رو پا كنيد و سپس از پله ها وارد بناياصلي كه دارای چهار گلدسته و یک گنبد بزرگ وچهار گنبد کوچک است بشيد. تمام بنا از جنسسنگهای مرمر سفید ساخته شده است. در داخل هم مزار شاه جهان و همسرش ممتاز بانو در کنارهم قرار گرفته اند.
راستش برخلاف نماي بنا كه فوق العاده و بي همتاست، اين بناي سنگي در داخل چيز زياديبراي جذب حداقل ما گردشگراي ايراني كه عادت كرديم داخل بناها تزئين و آینه کاری های فوق العاده داشتهباشه نداشت. حتی نمای نزدیک بنا برای ما که مسجد شیخ لطف الله و یا حتی مسجد محلمونرو دیدیم جذابیت زیادی نداره! خیلی کار نشده فقط از دوره که خیلی رویایی و زیباست خصوصاًدر کنار رود یامونا و مهی که در هوا پراکنده بود از دور مثل تصاویر قصرهای افسانه هایشرقی به نظر میومد.
نمای تاج محل از محل قلعه قرمز یا رد فورت یا همون لعل قلعه
گفته میشه این کتیبه ها در پایین ریزتر و در بالا درشتتر نوشته شده تا از دور همه به یک اندازه دیده بشن.
در داخل اجازه عكسبرداري نمي دادن هرچند كه اين قانون خيلي جدي رعايت نمي شد. وجودچند تا كفتر كه تو تاريكي داخل پرواز مي كردن هم يجورايي جالب توجه بود. اما نكته عجيبترتاريكي نسبي داخل بود و اين سئوال رو پيش مي آورد كه چرا برخلاف سایر بناهاي ايرونيكه هميشه رو نورپردازي خيلي حساسيت به خرج مي دادن، نور داخلي اين بنا اصلا مناسب نبود! هیچ روزنی در سقف تعبیه نشده بود.
در دو طرف بنا یک مسجد و یک مهمانسرا قرار دارن كه معماريشون تاحدودي مورد توجه گردشگراي خارجي قرار مي گيره و پشتمقبره نيز رودخانه يامونا كه همون دومين رودخونه مقدس هندوهاست قرار داره.
گفته میشهزيباترين چشم انداز بناي تاج محل از سمت اونور رودخونه در "مهتاب باغ" قابل مشاهده استكه البته حداقل از اونجا راه نداشت كه اين چشم انداز رو تجربه كنيم و مي گن در شبهایمهتابی تصویر تاج محل در آب رودخانه بسیار ديدني است. هرچند ما كه فرصت نشد تو شب ببينيمش!
در بخش هاي ديگري از محوطه موزه اي كوچك از آثار بجا مونده از گذشته شهر به نمايشدراومده بود.
درگوشه نزديك جلوي در خروجي هم یه دستشويي قرار داشت كه اين بار برخلاف روال معمولدستشويي براي خارجي ها رايگان اما براي خود هندي ها 2 روپيه هزينه داشت!
با جمع شدن همسفرهاي تور به سمت درب خروجي حركت كرديم و در طول مسير اين بار دستفروشها با انرژي مضاعفي تلاش براي فروش كالاهاشونو می کردن بطوريكه كل مسافتو باهات همراهمي شدن و فرضا با تداوم چون زدن يه جنس 100 روپيه اي رو مي شد با 25 تا 30 روپيه خريدو جالبتر اونكه بازم ممكن بود همون كالا رو يه جاي ديگه ارزونتر پيدا كنيد!
این بنده خدا تو فاصله ای که منتظر بقیه بودیم یه ساعتی مخ ما و بقیه همسفرا رو بکار گرفته بود!
جلوي در خروجي تاج محل كه ميدونگاهي كوچيكي هم محسوب ميشه همسفرها جمع شدن تا سواراتوبوس بشيم اما يكدفعه متوجه عدم حضور خانواده اي كه بچه داشتن شديم و يجورايي نگرانشون!یک ساعتی اونجا معطل شدیم و نهایتاً ناامید از اومدن اونها سوار اتوبوس شدیم که اما خوشبختانهدقايقي بعد به احسن رضا زنگ زدن که ما با یه ریکشا پشت سرتونیم نگه دارین! نگو وقتیگم میشن یه ریکشا موتوری میگیرن و دنبال ما همه خیابونهای اطرافو میگردن! شانس آوردننهایتاً پیدامون کردن! حالا دیگه همگی به سمت قلعه آگرا حركت كرديم.
اين كاخ آگرا كه از بيرون شباهت هايي هم به قلعه سرخ دهلي داره در واقع محل اصليحكمرانان هند در بازه اي از زمان محسوب مي شده كه داراي عظمت و معماري منحصر به فرديه.نماي قرمز رنگ اون نام رد فورت آگرا رو هم براش به ارمغان آورده.
ورودی ردفورت
تاريخ اين قلعه زيبابه زمان حكمرانان مسلمان هندوستان و اكبر شاه بزرگ مي رسه كه در واقع همون پدربزرگشاه جهان به حساب مي ياد.
پس از گذر از وروديه شيبدار قلعه به محوطهزيباي چمن كاري شده وارد شديم و اينجا بود كه احسن رضا يكسري اطلاعات كلي از تاريخچهاين بنا و حكمراناني كه تو اين محل زندگي مي كردن ارائه كرد.
در بخش هاي بعدي عمدتا محوطه ها كوچيكتر بودن و معماري خاص هندي در کنار معماریاسلامی رو مي شد در ديوارها و ستونهاي كنگره اي شكل قصر بيشتر ملاحظه كرد.
تو اين حين ديدن توريست هاي خارجي كه برخيشون لباس هاي محلي هند رو هم پوشيدن خالياز لطف نيست. جالبه ما ایرانیها به کشورهای دیگه میریم تا اونجا ها رو از نزدیک ببینیمو گاهی هم غذاشونو یه تستی می کنیم ولی این اروپایی آمریکاییها وقتی به یه کشور دیگهمیرن سعی می کنن تو بافت اون کشور حل بشن، غذای اونها رو می خورن و لباسشونو می پوشنو حتی باهاشون زندگی می کنن تا کاملا اون کشور رو درک کنن! رندی می گفت برای اینکهزبان کشوری رو خوب یاد بگیری باید یه زن (همسر) از اون کشور بگیری و خودش هم در هرکشوری همسری داشت و به تمام زبانهای زنده دنیا مسلط! این هم روشیه!
در ادامه به اتاق هاي اصلي سلاطين و اتاقيكه در واقع زندان شاه جهان در سالهاي پاياني عمرش بود رسيديم. احتمالا ديدن چشم انداززيبايي از تاج محل از پنجره این زندان كار هر روز و شب شاه جهان تو اين زندان مجللشمحسوب مي شد.
بعد هم تخت تابستانی شاه از جنس سنگ مرمر قرارداره، این تخت مشرف به حیاطی زيباو سرسبزه و يجورايي بار عام شاه محسوب ميشده.
ميگن در همین جا بود که شاه جهان برایاولین بار ممتاز بانو رو در قصر می بینه و عاشق میشه كه همه اين بساط تاج محل به بهانهاين عشق ساخته شده بود!!!
نهايتا در بخش انتهايي قلعه هم مقبره اي به سبك انگليسي ها وجود داشت كه انگاربه فرماندار انگليسي شهر اختصاص داشت و جالب اینکه تو فرهنگ اين مردم حتي مقبره دشمنانو متجاوزين هم خراب نشده بود.
با اتمام بازديد از اين بنا كه ديگه ظهر شده بود نوبت صرف نهار در مك دونالد بهخرج شركت رسید و نهايتا همین جا گشت نيمروزي هم به پايان رسيد.
براي عصر خودمون برنامه گشت رو ابتدا از صدر بازار طراحي كرديم و GPS موبايلمونو نقشه اي كه از شهر داشتيم كمك مي كرد تا مسير رو نه چندان دشوار پيدا كنيم اما راستشهنوز از هتل خارج نشده بوديم كه اين راننده هاي ريكشاي سمج با كمك چند تا كلمه فارسيكه يادگرفته بودن هي مي گفتن كه شما رو به بازار برسونيم و ...
با يكم پياده روي بعد از اینکه فهمیدیم طول مسير بيش از 3 كيلومتره و البته بهدنبال تلاش هاي ريكشا سوارها يه ريكشا با قيمت نازل 10 روپيه گرفتيم. غلط نكنيم يارواحتمالا نقشه كشيده بود تا ما رو به فروشگاههايي كه پورسانت بهشون مي دن ببره اما غافلاز اينكه ما با GPS مون تيزتر از اون بوديم و وقتي يجا پيچيد تا از راه منحرف بشهو با هشدار ما دوباره به مسير برگشت و اين بار ما رو تو خود بازار صدر پياده كرد وحتي پليس رو نشون داد و گفت اگه مي خوايد بپرسيد و مطمئن بشيد.
كلا اين راننده هايريكشا خيلي غير قابل اعتمادن از قرار براي برخي از همسفراي تورمون هم همين مساله اتفاقافتاده بود و يارو اونا رو جايي ديگه برده بود و حتي مغازه دارهاي اونجا هم گفته بودنكه اينجا صدر بازار اما بعد پس از تهديد همسفرمون كه پليس رو صدا مي كنه يارو ترسيدهو اونا رو به مقصد رسونده.
اما با همه اين اوصاف اين صدر بازار چيز زيادي براي ديدن و حتي خريد نداشت. ماهم بعد پشيمون شديم كه چرا وقتمونو اونجا هدر داديم. در خيابون نزديك اين بازار هتلكلارك شيراز قرار داره كه خيلي از مسافرهاي ايراني اونجا اقامت دارن.
بعد از نا اميد شدناز اين بازار اين بار هرچي چونه زديم نتونستيم ريكشايي با كمتر از 30 روپيه پيدا كنيمكه ما رو به دروازه شرقي تاج محل كه بازار قديمي هم داشت برسونه.
تو بازار قديمي كه يجورايي خيلي زرق و برق هم نداشت و كلي درب و داغون بود بالاخرهمغازه اي رو پيدا كرديم كه چند تا صنايع دستي سنگي رو بالاخره با چونه بسيار با قيمتينسبتا مناسب (حدود يك سوم قيمت پيشنهاديش) بهمون داد و اينجوري خيالمون از بابت خريدتا حدودي راحت شد.
اما در مسير برگشت و در حاليكه هوا داشت رو به تاريكي مي رفت هرچي جلو مي رفتيمراه تموم نمي شد و خلاصه وقتي به هتل رسيديم كه ديگه نايي براي راه رفتن نداشتيم.
ادامه دارد ...
برچسب:
نویسنده: آرمین آرامفر