اینکه مثل قبل دوستم نداریشاید درست باشد
این که مثل قبل به تو نزدیکنیستم حتما درست است
و اینکه فاصله ام از توبیشتر شده است حقیقت محض است
.
نماز عید فطر را نرفتم فرداهم می دانم نماز عید قربان را نمی روم
نماز هایم را مثل قبل نمیخوانم تعریفی ندارند!
آخرین باری که گریه ی بهدرد بخوری کردم شب قدر ماه رمضان بود که شاید برا ی این بود که مثل جمع باشم !
دعای جوشن کبیر این ماه هم مثلماه پیش و پیشش نرفتم!
ماه رمضان امسال مثل ماهرمضان پارسال و سال قبلش قران را یک دور ختم نکردم
دیگر شب ها قبل از خواب آیهالکرسی نمی خوانم
صبح ها از در خانه که بیرونمی روم اولین چیزی که فکر می کنم و به یادش هستم دیگر تو نیستی! دیگر پایم را ازخانه که بیرون می گذارم نگاهم را نعمت هایت جذب نمی کند و شکر نمی گویم!
هنوز ولی قبل از رانندگیآیه الکرسی می خوانم شاید عادت است شاید ترس از اتفاق!
کمتر به تو فکر می کنم
خیلی از لحظه های زندگی امکه با تو بود یا خالی شده یا جایش پر شده !
با خودم قرار می گذارم قبلاز خواب دو صفحه قران بخوانم ولی نمی خوانم!
امروز روز عرفه بود
من با استاد پایان نامه امقرار داشتم بعد از قرار هم وقتی هنوز همه از در دانشگاه می آمدند در مسجد دانشگاهدعای عرفه بخوانند، من می رفتم!
و تنها کاری که کردم اینبود که در مسیر برگشت به جای موسیقی به صدای خیابان گوش کنم! چون پشت چراغ قرمزماشینی کنار ماشینم ایستاد و دعای عرفه گوش میداد!
با همه ی این ها من سن امبیشتر شده است
ولی امروز فهمیدم هر روزکوچک تر از روز پیش شده ام
من به جای پیشرفت به عقببرگشتم
.
اینکه مثل قبل دوستم نداریشاید درست باشد
این که مثل قبل به تو نزدیکنیستم حتما درست است
و اینکه فاصله ام از توبیشتر شده است حقیقت محض است!
.................................................................................................................................
چیزهای کوچک:
نبودن چیزهایی که هست آدم و بیشتر از هر چیزی عذاب می ده!
برچسب:
نویسنده: آرمین آرامفر