بدون این که فیلم موهنبه ساحت اعظم حضرت رسول الله ـ صلی الله علیه و آله ـ را دیده باشیم، تنها شنیدنخبر ساخت چنین فیلمی دل را داغدار و عزادار می کند. وجود پر مهر و رحمت پیامبر ما بیشاز اینها برای ما عزیز است. و دشمن هر چه مطالعه کند، نمی تواند از ژرفای عشقمسلمانان به پیامبر نازنینشان سر در آورد.
قلم و بیان هر مسلمانیعاجز است که عمق و حقیقت احساساتش را به تصویر بکشد. چه بگوید؟ بگوید عزادار است؟!بگوید خشمگین است؟! بگوید بسیار متأسف است؟ این واژگان و بار معنایشان کجا درخور بیانحقیقت خشم و اندوه و سوزی است که در قلب هر مسلمان غیوری زبانه می کشد؟ بگذریم کههر چه در این باره بگوییم و بنویسیم حرف زیادی است.
اما از این که بگذریم،باید بدانیم که چندان اتفاق تازه و عجیبی هم نیافتاده است. دشمن سالهاست که دیگرنای ابتکار و خلاقیت ندارد و هر چه میxadکند نوشخوار همان ترفندهای چند هزار سال پیشاست. مسخره کردن و توهین به پیامبران هم از همان کارهای تکراری و ترفندهای نهچندان کارگری است که از دیرباز دشمنان خدا انجام می دادند.
آنهایی که در مصاف برهانو استدلال لنگ انداخته اند و آهی در بساط ندارند، طبیعی است که از سر ناچاری هم کهشده رو به تمسخر و استهزا بیاورند و سوختگی های خود را این گونه خنک کنند.
آنهایی که دنیا چشمشانرا خیره کرده و جز دنیا و زیبایی های دنیائی نمی شناسند، طبیعی است که پیام انبیارا پوچ و بی مغز انگارند و مؤمنان را مسخره کنند؛ (زُيِّنَ لِلَّذينَ كَفَرُوا الْحَياةُالدُّنْيا وَ يَسْخَرُونَ مِنَ الَّذينَ آمَنُوا) [بقره: 212] دین سیب و پرتقالنیست که هر چشمی زیبا ببیندش و زبان به تحسینش بگشاید. و همین پیچیدگی زیبای دیناست که انسانهای سلیم النفس را شیفته خود می کند.
خدا را شکر که مهرپیامبر نازنین ما به دل سنگ صهیونیستهای پست، راه ندارد. پیامبری که چنین موجوداتپستی دوستش داشته باشند، چندان لطفی ندارد. و هیچ شک ندارم که صهیونیستها کمترارادتی به حضرت موسی نیز ندارند، درست مثل علمای پلید وهابی که هیچ نشانی از دوستیپیامبر در دلشان نیست. بگذریم…
چند سالی است که ورقمعادلات و تحولات بین المللی برگشته و نتیجه ی تمام رویاییهای جبهه اسلام با سرانکفر، سه ـ هیچ به نفع جبهه اسلام تمام شده است.
کم نقشه نمی کشند و کمپول خرج نمی کنند و کم فسفر نمی سوزانند تا ضربه ای هر چند کوچک به اسلام بزنند،اما معلوم نیست چه خبر است که هر چه می کنند، سرکنگبینشان صفرا می فزاید و روغنبادامشان خشکی می نماید. بیچاره ها حق دارند، این گونه دست و پا بزنند. من هم جایشانبودم دیوانه می شدم.
اگر شامّه ما درست بوکرده باشد و خوب فهمیده است که این دوران، دوران ضربه خوردن اسلام نیست، بلکهدوران ضربه زدن جبهه اسلام به جبهه کفر است، باید پرسید و اندیشید که این اهانتهایپی در پی به ساحت اقدس پیامبر ما به چه درد جبهه اسلام می خورد، و چگونه قرار استبه ضرر جبهه کفر تمام شود؟! خدای حکیم ما از چه رو، به این صهیونیستهای پست مجالداده است که زبان باز کنند و فحاشی کنند و دل بیش از یک میلیارد مسلمان رابسوزانند؟!
در این دوران که به نظرمی رسد، هنگامه افول تمدن غرب و سقوط جبهه کفر و برچیده شدن ولایت طاغوت است، اگرقرار بود این اهانتها به سبک شدن شخصیت پیامبر ما بیانجامد و قداست و حرمت بیمانندش را از ذهنها بزداید، هرگز خداوند اجازه چنین اهانتی را به این صهیونیستهایخبیث نمی داد. معلوم می شود که خدعه ای در کار است و خداوند کاسه ای زیر نیم کاسهدارد.
خدا کند که جریان از اینقرار باشد. خدا کند که خداوند بر آن است که دوران غربت مهدی را به سر آورد و قراراست یاران مهدی ـ علیه السلام ـ آخرین دوره های آمادگی برای ظهور را ببینند وتجهیزات لازم را دریافت کنند.
و پر روشن است که در جنگکوتاه و ضربتی و آتشینی که در آن قرار است با هشت ماه، کلک سراسر جبهه کفر کندهشود، چه سربازان پر حرارت و پر غیظ و غضبی لازم است، و چه خشم و کینه ای باید نسبتبه سران جبهه کفر داشته باشند. و شاید همین حرارت و غضب فوق العاده ی سربازان مهدیاست که لرزه بر اندام دشمنان امام خواهد انداخت. این همان ترسی است که خدا وعده آنرا داده است که مهدی را نه با شمشیر و جنگی طاقت فرسا، بلکه با ترسی که به دلدشمنانش خواهد انداخت پیروز خواهد کرد؛ این سخن امام صادق علیه السلام است که مهدیما با ترس یاری خواهد شد " الْقَائِمُ مِنَّا مَنْصُورٌ بِالرُّعْب " [مستدرکالوسائل، ج 12، ص 335] ترسی که سراسر وجود دشمنان را خواهد گرفت، آنگاه کهخشم مهدی و یارانش را خواهند دید.
زبانه های این خشم را جرقهای باید. و این روزها شاهدیم که سران کفر، کار و کاسبی خود را تعطیل کرده و کبریتبه دست، شب و روز مشغول آتش بازی اند. و ان شاء الله روز زبانه کشیدن این آتش نزدیکباشد.
سران صهیونیسم و کفر والحاد و طاغوتان این زمان هر چه در چنته دارند رو کنند که این روزها کاربری نقشههایشان عوض شده است. بیچاره ها هر ضربه ای که می زنند، تبدیل به تیر و فشنگ می شودو خشابهای ما را پر می کند.
مصیبتها بسیار است، اماته دلمان خوش و خرم است که گویا خبری در راه است.
برچسب:
نویسنده: آرمین آرامفر