وقتیبا معتادان و مجرمان و خلافکاران و اراذل و اوباش مصاحبه می کنند و وضعیت زندگیآنها را بررسی می کنند، معمولا به این نتیجه می رسند که اکثر اینها خانواده هایدرست و حسابی نداشتند و در فضای یک خانواده ی خوبی تربیت نشده اند. زندگی دخترانخیابانی را هم که تحلیل می کنند، باز معلوم می شود که بیشتر اینها محبتی که بایددر خانواده ببینند، ندیدند و این شد که فکر فرار از خانواده به سرشان زد…
اینجملات هزاران بار از زندانیان و بزه کاران اجتماعی شنیده شده است که بابام یامادرم معتاد بود، در خانه همیشه بین پدر و مادر جنگ بود، مادرم از پدرم جدا شده بودو من جدای از مادرم زندگی می کردم، مادر و ناپدری ام جوری با من رفتار می کردند کهگویا در خانه زیادی ام…
از آنطرف، زندگینامه ی بسیاری از شهدا و علمای بزرگ و انسانهای موفق در میدانهای مختلفعلمی و دینی و جهادی نشان می دهد که شالوده شخصیت خوب و موفقشان از ابتدای کودکی وبلکه از هنگام بارداری و شیرخوارگی در بستر یک خانواده ی صالح و سالم و آغوش مادری مهربان شکل گرفته بود. مثلا درهنگام بارداری و شیردهی مادرشان همیشه باوضو بود و دائم قرآن می خواند. از دورانکودکی مادرشان آنها را به جلسات روضه می برد و با امام حسین (عليه السلام) آشنایشانکرده بود. فضای محبت و انس و مهربانی بین پدر و مادر همواره در خانه حاکم بود.پدرشان آدم حسابی بود. مادرشان انسان باشخصیت و محترمی بود… و گمان نمی کنم کسی باشدکه در این حرفهای بدیهی و فوق روشن تردیدی داشته باشد.
حالابا این وصف، آیا اسلام به زن ظلم کرده است که به او گفته مهمترین نقش تو اداره یخانواده و رسیدگی به همسر و فرزندان است؟! و من نمی فهمم که وقتی خدا زن را درحساسترین جایگاه شکل گیری شخصیت انسانها قرار داده است و در آن جایگاه به او نقشداده است، این زن دیگر چه کم دارد که برخی بیایند و برایش دلسوزی کنند و به اونقشهای در پیتی بازاری بدهند تا احساس کمبود شخصیت و بی هویتی نکند؟! مگر خانوادهجزیره ای در مریخ است و جدای از جامعه است که اگر کسی در خانواده نقش داشت، بایدبه این فکر باشد که در جامعه هم نقش پیدا کند؟! چطور رئیسی که از صبح تا بعد ازظهر در اتاق ریاستش ریاست می کند، و دکتری که ساعتها در اتاق دربسته ی مطبش مشغولکار است، در جامعه نقش دارند، اما مادری که همه روز فعالیت می کند تا فضای خانوادهرا گرم و عاطفی و سالم نگه دارد، نقشی در جامعه ندارد؟!
امروزمادر امام خمینی (قدس سره) در این جامعه بیشتر نقش دارد، یا بهترین و والاترین ومؤمنترین استاد دانشگاه های زن کشورمان؟ کدامشان؟! امروز مادر شهیدان زین الدین درجامعه بیشتر نقش ایفا می کند، یا بهترین پزشکان زن کشور؟ کدامشان؟!
منعمدا مادران بزرگان را با دختران مجرد فروشنده و بازاریابی که به خاطر ظاهر آراستهو روابط عمومی بالایشان چندرغاز پول می گیرند مقایسه نمی کنم، بلکه با بهترین ووالاترین زنان شاغل کشور مقایسه می کنم تا بگویم که حتی بهترین زنانی که نقشهایوالا و باارزش جامعه را ایفا کردهxadاند، از آن جهت که نقش اصلی آنها نیست، به گردپای زنانی که نقش اصلی خود را به بهترین شکل ادا کردند، نمی رسند.
نقشاصلی زن، مادری و همسری است. زن مسؤول تدارکات مهر و عاطفه در خانواده است تا همسرو فرزندانش به جایی برسند و بیرون از خانواده موفق باشند و نقششان را خوب اداکنند.
وناگفته نماند که نقش مستقیم زن در جامعه را منکر نیستم و حتی به ضرورت ورود زن دربرخی از شغلهای جامعه ایمان دارم، اما سخن این است که هیچ کدام از آن نقشهاوشغلها، هر چند که ضروری باشند، جای نقش اصلی او را در جامعه نمی گیرند و هیچ کدامشانبه اندازه ی نقش همسری و مادری زن اثر و خاصیت ندارند. «از دامن زن مرد به معراجرود، بر دامن مادر شهیدان صلوات»
برچسب:
نویسنده: آرمین آرامفر