یادش بهخیر. شاید بعد از خبر بازگشت امام به ایران و پیروزی انقلاب، هیچ رویدادی تا کنونبه اندازهxadی آزادی خرمشهر، ملت ایران را خوشحال نکرده است. واقعا هم خوشحالی داشت؛کار کمی نبود شکستن آن دیوار تا بن دندان مسلح دشمن و به لجن مالیدن دک و پز صدهاکارشناس نظامی جهان که آزادی خرمشهر را محال می دانستند. صدام هم چنان خرمشهر راقطعهxadی جداناپذیر عراق انگاشته بود که نقشه های چاپ جدید عراق را با وصلهxadی نچسبخرمشهر منتشر ساخت و با اعتماد به نفس تمام، برای آزادسازان خرمشهر قول اشانتیونهم داده بود که اگر خرمشهر را گرفتید، بصره هم مال خودتان! یاد شهدای عزیز عملیاتبیت المقدس به خیر و روحشان شاد که خوب کنف کردند، دشمن مغرور را.
دشمن ماهنوز که هنوز است، از ضرب شست جوانان رزمنده ما یکه خورده و به خود می لرزد و دیگرجرأت ندارد به خرمشهر نگاه چب بیاندازد، چه رسد به این که به فکر اشغال خرمشهرباشد…
اما دشمنامروز، خرمشهر را بی هوا می زند وچنان اشغال می کند که به غیرت کمتر کسی بر بخورد.امروز خرمشهر آباد است. از بمباران خبری نیست. صدای توپ و موشک در کار نیست. صدایجیغ و فریاد زنان و کودکان به گوش نمی رسد و خلاصه همه چیز آرام است. و همین استکه جنگ امروز را سختتر از جنگ دیروز می کند.
امروز،دائم باید به همدیگر تذکر دهیم که برادرم، خواهرم، مواظب باش که در جنگیم و دشمندر کمین است. جنگی است بی رنگ و بو که ناغافل می زند و بدون این که کسی را بخواهدآواره کند، خرمشهر را اشغال می کند.
عرصه،عرصهxadی جنگ بزرگتر و جهاد اکبری است که همه تک و تنها باید در آن برزمند. جنگ نرمهر چند که رسانه ای است، اما نمی شود مارشی برایش ساخت و لباس رزمی برایش دوخت وشب عملیاتی برایش تهیه دید. دشمن شب و روز حمله می کند، اما دریغ از یک آژیر خطریکه وضعیت قرمز شهر را به همگان بفهماند و برق شهر را خاموش کند. دیگر از این خبرهانیست و جور دیگر باید از خرمشهر دفاع کرد.
وقتی میبینی که بدحجابی در شهر، بیداد می کند، باید بدانی که چکمه های دشمن، هنوز بر خاکخرمشهر سنگینی می کند. و باید برای آزادسازی اش کاری کرد و چاره ای جست. دیشماهواره های نصب شده بر بام ها همه نشان از سنگرهای سقوط کرده است. ولی حیف کهمنظرش به اندازه ی سقف ریختهxadxadی یک خانه جنگ زده، دردناک نیست، وگر نه همه میفهمیدند که خرمشهر در خطر است.
جنگامروز سختتر و دشوارتر است، چرا که هیچ گاه نمی توان جشن آزادسازی خرمشهر را دراین جنگ پنهان گرفت و هیچ روزی در تقویم سال، یادآور رشادتهای پنهان رزمندگان جنگنرم فرهنگی نخواهد بود.
امروز هرخانه یک سنگر است و پدر و مادر، سنگربان و فرمانده لشکرند. و خوشا به حال آنفرمانده ای که در خانه و مقر فرماندهیxadاش، حال و هوای سنگرهای جبهه حاکم باشد و درآن سنگر، کسی یادش نرفته است که جنگ بی رنگ و بویی در کار است و باید برای خرمشهرکاری کرد.
برچسب:
نویسنده: آرمین آرامفر