.....................

عذر میخوام برای بی خبری . به خودم قول داده بودم تا حسم درست نشده ننویسم.چون واقعا در توانم نیست. من با حسم میتونم بنویسم و این روزهاااا حس و حالم یخ زده. این چند سطر رو هم فقط به خاطر همه لطفی که به من داشتید مینویسم تا نگرانم نباشید.

دلم میخواد دوباره با همون انرژی بیام و از خاطراتم بنویسم نمیدونم کی، شاید خیلی زود شایدم هیچ وقت.

وبلاگهاتون رو میخونم اما سکوتم رو به دل نگیرین. دیدن پیامهاتون بهم حس خیلی خیلی خوبی میده. نمیتونم تک تک رو نام ببرم اما بدونید هر کامنتی که این روزها میدیدم برام مثل آوای تک زنگ تلفن دوست همجنسی بود که تماس گرفته تا باهام حرف بزنه و حالم رو بپرسه .همون چیزی که تو دنیای واقعی نایابه.

عذر میخوام کامنتها رو بدون پاسخ تایید میکنم. خیلی خیلی دوستتون دارم